Informatie : Hellegatsplaten

 

Hellegatsplaten:

:Hellegatsplaten, een van de bekendste vogelgebieden

Fjordenpaarden bevolken de hellegatsplaten (Klik op de afbeelding voor een groter formaat)Het natuurgebied "Hellegatsplaten" met haar fjordenpaarden en heckrunderen ligt letterlijk "naast de deur" van de Ventjager. Deze paarden en hekrunderen zijn ingezet om de verscheidenheid in de platengroei verder te helpen ontwikkelen. Het is een van de bekendste vogelgebieden van Nederland.

 

Vechtende vogels in de Hellegatsplaten (Klik op de afbeelding voor een groter formaat)Vanwege de grote variatie van bijzondere planten en dieren is Hellegatsplaten een beschermd gebied. De beheerder, Staatsbosbeheer, heeft zich enorm ingezet om dit gebied zo natuurlijk mogelijk van de grond te krijgen. Op sommige plekken is de natuur geholpen om het voedselrijk te houden voor de vele vogels zoals flamingo's, lepelaars, visarenden en kiekendieven.

 

Via de speciale paden kunt u in het natuurgebied naar de vogelhutten wandelen. (Klik op de afbeelding voor een groter formaat)Toch mag u het gebied ingaan. Er zijn paden die u kunt volgen naar de vogelhutten. Maak gebruik van het opstapje om over het hek te klimmen en zorg daarna dat u niet afwijkt van deze paden. Een verrekijker komt in de vogelhut goed van pas.

 

Vanuit de ventjager wandelt u in luttele minuten naar de uitkijktoren van de hellegatsplaten (Klik op de afbeelding voor een groter formaat)Vanuit de ventjager wandelt u in luttele minuten naar de uitkijktoren van de hellegatsplaten. Die toren staat in het natuurgebied maar is bereikbaar via een vrij toegankelijk pad. U heeft vanaf de toren een schtiterend uitzicht over de omgeving.

 

(bron: Staatsbosbeheer)

Historie

Hellegatsplaten en Ventjagersplaten vormden een uitgestrekt inter-getijdengebied met behoorlijk grote verschillen tussen eb en vloed.
De sterke stroom van eb en vloed maakten diepe geulen. Deze geulen waren vroeger zeer verraderlijk voor schippers en daarom kreeg het gebied de naam 'Hellegat'.

De strijd tussen mens en zee heeft verschillende sporen achter gelaten in Nederland. Op sommige plaatsen verdwenen de getijden en veranderden zoutwatergebieden in zoetwatergebieden. Na de bouw van de Philipsdam is de Kramer-Volkerrak binnen een korte tijd veranderd in een zoet binnenmeer. Dit betekent dat de getijden voor Hellegatsplaten en Ventjagersplaten waren verdwenen. Na het uitspoelen van de zoutlaag begon de natuur dankbaar gebruik te maken van het zout, zoet, de natte en droge klei en van droog zand om het gebied vorm te geven. Het zoutvrije gedeelte vormde een struweel van wilgen, elzen, berken en duindoorns. Omdat klei zout vasthoudt, zijn er op sommige plekken zoutminnende planten blijven groeien zoals zeeaster en zeekraal.

 

 

 

Printvriendelijke pagina Stuur dit nieuwsbericht naar een kennis Maak een PDF van dit artikel